Tylko samice komara żerują na ciepłokrwistych
organizmach powodując ukąszenia. Samica tak naprawdę nie odżyw
ia
się krwią , naukowcy sprawdzili, że jest jej ona również potrzebna do
zaopatrzenia jaj w odpowiednie składniki. Jeżeli samica komara pobierze ciepłą
krew, praktycznie wszystkie jej jaja wylęgną się. Jeżeli nie zdobędzie
odpowiedniej ilości krwi większość jaj będzie bezużyteczna. Samo ukąszenie wygląda następująco. Samica komara najpierw wbija swoją ostrą kłujkę w ciało ofiary i wpuszcza odpowiednie enzymy, następnie wypompowuje
wcześniej zaprawioną krew.
Większość
ludzi jest uczulona na substancje wpuszczane do rany przez samicę komara.
Objawia się to czerwonymi bąblami w rejonie ukąszeń. Samce komara odżywiają
się nektarem z kwiatów, bardzo często żerują na wodnych roślinach. Samce
nigdy nie pobierają krwi.

Aby komary przetrwały zimę rozmnażają się na jesieni. Samce następnie giną, a zapłodnione samice szukają ciepłych miejsc, które pozwolą im przetrwać zimne zimowe miesiące. Zazwyczaj samice komara zimują w szczelinach zarówno naturalnych, pnie drzew, kamienie, pola i kryjówki w lasach..., jak i antropogenicznych konstrukcjach, jak szczeliny w ścianach ciepłych budynków, umocnieniach ...
Wczesną wiosną samice składają jaja do wody. Zależnie od gatunku, jaja mogą być pojedyncze, jak i składane w rafach po 50 do 400 jaj razem, częściowo zależnie od ilości pobranej przez samicę krwi od stałocieplnego organizmu, np. zająca, czy kota. Jeżeli samica nie pobierze w ogóle krwi nadal może składać jaja, jest ich jednak mniej, są mniejsze i mają mniejszą szansę na przeżycie.
Przez ciepłą porę roku, samice komara kontynuują rozmrażanie. Pobierają krew, są zapładniane i składają jaja. Największy problem komary stanowią wiosną, gdyż o tej porze roku jest wiele rozlewisk znakomitych do składania jaj i mało wrogów naturalnych żywiących się komarami.
Przy temperaturze już powyżej 3°
C pojawiają się larwy komarów.
Są one małe i muszą przejść pięciokrotnie wylinkę zanim się przeobrażą.
Larwy podwieszają się od spodniej części lustra wody . Tylna część larwy
zawiera specjalny narząd umożliwiający wykorzystanie sił napięcia
powierzchniowego wody i tkwić larwie odwróconej tuż przy powierzchni wody.
Larwy mają interesujący sposób oddychania. Posiadają one rurkę, która działa
podobnie jak rurka do nurkowania, wystawiają ją ponad powierzchni sadzawki i
oddychają w ten sposób.